شاید پس از سالها این اولین باری بود که سیمای ایران صحنه چنین درگیری صریح بین دو فرد رده اول از جناحهای مخالف نظام بود. فارق از نتیجه ای که در 22 خرداد رقم خواهد خورد، باید دانست که این گفتگو حاوی درسها و نکاتی بود که می بایست در حافظه تاریخی همه ما ثبت و ضبط شود.

1- اتفاقی که در رسانه ملی افتاد، با وجود یکجانبه نگریهای پیشین این نهاد، امر میمون و مبارکی بود که بایستی بارها و بارها تکرار شود. صدا و سیما نبایست از حضور صداهای منتقد و گفتگوهای پر تنش احساس خطر کند و بهراسد. و با اتمام مناظره ای چنین جنجالی شاید این هراس کم شده باشد. چرا که این حجم انتقادات از شخصیتها و مدیران رده اول نظام مانند هاشمی، ناطق، خاتمی، کرباسچی و.... حتی در میتینگهای افراطی دانشجویی با حضور چند صد نفر نیز بی سابقه بود. با این وجود چنین حجم انتقاداتی در برابر چشم دهها میلیون بیننده به صورت مستقیم پخش گردید و همه دیدیم که آسمان به زمین نیامد!

2- این مناظره نشان داد که حتی مردان رده اول سیاسی ما در گفتگوی رو در رو فاقد تجربه لازم هستند، دچار هیجانات آنی می شوند و کنترل خود را از دست می دهند. پیروزی در مناظره مهارتی است که کسب آن در بسیاری از کشورهای دنیا لازمه سیاستمدار شدن است، اما سیاستمداران ایرانی هنوز در این امر بدون تجربه هستند. عدم رعایت زمان، اعتراض در حین صحبت فرد مقابل و شکوه خوانی پس از اتمام برنامه از سوی احمدی نژاد و لرزش صدای موسوی، نشان دهنده همین امر است.

3- چنین مناظره هایی به علت ایجاد فشار روانی بر فرد، نهان شخصیت وی را برملا می کند. به همی دلیل با پایان این نود دقیقه مردم ایران بایستی تصویر روشن تری از شخصیت آقای رییس جمهور و آقای موسوی به دست آورده باشند. میزان پایبندی به اخلاق، نحوه برخورد با نظر مخالف، و خویشتن داری و عقلانیت طرفین روشنتر گردید. حداقل برای شخص من موسوی و احمدی نژادی که پس از این 90 دقیقه می شناسم با پیش از آن قابل مقایسه نیست! حتی اگر فردی اطلاعات اندکی از اتفاقات و جریانات سیاسی در ایران داشته باشد، پس از این نود دقیقه خواهد فهمید که احمدی نژاد و موسوی هر یک در بیست و چند سال گذشته چگونه می اندیشیده اند و چه مواضعی داشته اند. گو اینکه در طول این سالها، موسوی سکوت کرده بود و احمدی نژاد را کسی نمی شناخت.

4- و در پایان، نحوه برخورد موسوی در این مناظره نشان داد که می توان با اخلاق بود و وقار و متانت را حفظ نمود، اما باز هم برنده بازی سیاست بود. و احمدی نژاد نشان داد که یک فرد می تواند دایما از مقدسات حرف بزند و تمام سخنان خود را با نام امام عصر (عج) آغاز کند اما مسلم ترین اصول اخلاقی را زیر پا بگذارد.