با نزدیک شدن ایام انتخابات، سردار جعفری در اقدامی جالب به صورت رسمی از حضور بخشی از بدنه بسیج در فعالیتهای انتخاباتی خبر داد. این اعلام موضع در حالی مطرح می شود که هنوز زمزمه های تاثیر حضور تشکیلاتی ارگانهای مشابه در انتخابات سال 84 فراموش نشده است. 

بحث عدم حضور نظامیان در عرصه سیاست چندی است که از سوی برخی فرماندهان بسیج و سپاه با ان قلتهایی همراه شده است. این امر در حالی رخ می دهد که قاطعانه ترین مواضع در این باب از سوی امام خمینی مطرح گردیده است و مخالفت صریح با بیان امام خمینی، مواضع رهبری و نص قانون اساسی کار چندان ساده ای نمی نماید. در توجیه نحوه حضور ارگان بسیج در گلوگاه تعیین سرنوشت کشور، و درخشان ترین بارقه مردمسالاری در جمهوری اسلامی، این بار ارگان بسیج نه به عنوان نهادی نظامی بلکه به عنوان نهادی فرهنگی نظامی مطرح می شود به گونه ای که بخشی از آن، که توجه آن معطوف به فعالیتهای فرهنگی است قادر به نقش آفرینی جدی، و این بار کاملا شفاف و علنی در انتخابات ریاست جمهوری دهم است. بدین ترتیب اظهارات سردار جعفری به همراه بیانیه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی در این خصوص جای تردیدی برای حضور همه جانبه بخشی! از بسیج در انتخابات دهم قرار نمی دهد. فارق از مسائل حقوقی مطرح شده در این باب، بر مبنای واقعیت موجود شاید بتوان بسیج را نه به عنوان ارگانی نظامی، بلکه به عنوان نهادی فرهنگی سیاسی توصیف نمود که به صورت نظامی اداره می شود. 

ارگان بسیج را با توجه به گستره اقشار اجتماعی تحت نظر و بودجه مورد استفاده جهت انجام فعالیتهای مختلف، شاید بتوان بزرگترین نهاد اجتماعی "غیر مدنی" در ایران برشمرد. سازمان یافتگی نسبی و ارتباط تشکیلاتی و ارگانیک زیرشاخه های این نهاد با مرکز تصمیم سازی شاید با هیچ یک از نهادهای اجتماعی مشابه در کشور قابل مقایسه نباشد. با توجه به ویژگیهایی از این دست نقش تاثیرگذار این ارگان در برهه های مختلف تاریخ پس از انقلاب قابل انکار نبوده و نیست. گو اینکه چنین ارگان عریض و طویلی هرگز بدون تکیه بر بودجه دولتی قابل اداره نمی باشد، اما ماهیت اداره نظامی این نهاد در طول این سالها باعث ایجاد سازمانی پرشاخ و برگ و در عین حال متحد و منسجم دهد که دارای پتانسیل بالایی در هدایت و کنترل جریانهای اجتماعی است. بی گمان چنین نهادی در فصل انتخابات که حساس ترین زمان تعیین مسیر سیاسی کشور است، دارای پتانسیل بالایی در جهت بخشی به آرای قشرهای مختلف مردم است. در حالی که نامزدهایی که با بی مهری رسانه ملی مواجه اند و برای سازمان دهی، ایجاد موج، معرفی خود و نقد دیگران کمتر از 2 ماه فرصت دارند، و در شرایط نبود احزاب فراگیر و گسترده در ایران، بهره مندی از وجود ارگانی مانند بسیج غنیمتی گران مایه خواهد بود. ویژگی بارز دیگر این نهاد، با توجه به نحوه عضوگیری، سازمان دهی و آموزش نیروها، عدم وجود تکثر سیاسی در میان اعضا و زیرشاخه ها ست. به گونه ای که به فرض عدم حضور رسمی و بدون اعلام پیشین مبنی بر حضور فعال این نهاد، با درصد بسیار خوبی می توان اولا از مشارکت حداکثری اعضای بسیج در اقصا نقاط کشور در انتخابات مختلف با هر شرایطی مطمئن بود و مضاف بر آن با تقریب مناسبی رای این افراد را حدس زد.

بنابراین حتی در صورت عدم اعلام رسمی فرماندهی بسیج در خصوص حضور فعال این نهاد در انتخابات ریاست جمهوری، نامزدهای این دوره بایستی پیشاپیش خود را برای مواجهه با تشکیلاتی عرض و طویل آماده کنند که دارای پایگاه گسترده اجتماعی در اقشار مختلف و انسجام و وحدت قابل قبولی که لازمه تعیین سرنوشت یک انتخابات است، می باش